به گزارش خبرداغ به نقل ازخبرآنلاین؛ مهدی زارع پژوهشگر زلزله روزنامه اعتماد نوشت:دکتر پزشکیان در مورد دلیل بحران آب و نتایج آن-مانند فرونشست زمین- به مساله درستی اشاره کرد. از فرصت استفاده میکنیم و به ایشان یادآور میشویم که در تهران معرضیت در برابر خطر زلزله نیز مهمترین چالش در سطح ملی است.
تهران، کلانشهری پهناور در منطقهای لرزهخیز با خطرات قابلتوجهی به دلیل توسعه در نزدیکی گسلهای اصلی و تراکم بالای جمعیت است که پتانسیل تلفات و جراحات را در صورت وقوع زلزله بزرگ به میزان قابلتوجهی افزایش میدهد.
حتی پس از اجباری شدن آییننامه، اجرای سهلانگارانه، استفاده از مصالح بیکیفیت و شیوههای ساخت و ساز ناقص موجب شده که بسیاری از ساختمانهای جدیدتر نیز واقعا در برابر زلزله تابآور نباشند.
تعداد قابلتوجهی از ساختمانها، به ویژه در مناطق فقیرنشین و حومه شهر، بدون هیچگونه مجوز یا نظارت مهندسی ساخته شدهاند. درصد زیرساختهای حیاتی آسیبپذیر (بیمارستانها، ایستگاههای آتشنشانی، پلها، نیروگاهها) نیز به طرز نگرانکنندهای بالاست که میتواند واکنش اضطراری را فلج کند. شریانهای حیاتی (مانند شبکههای آب، گاز و برق) در برابر یک رویداد لرزهای بزرگ - با بزرگای بیش از ۷- تابآور نیستند و به طور بالقوه درمعرض اختلالات گسترده و خطرات ثانویه مانند آتشسوزی هستند.
خرابی گسترده ترانسفورماتورها، خطوط انتقال و نیروگاهها، منجر به خاموشی کامل میشود. آسیب به خطوط گاز منجر به آتشسوزیها و انفجارهای بزرگ خواهد شد و فاجعه را تشدید میکند. فروپاشی دکلهای تلفن همراه و آسیب به فیبر نوری، ارتباطات را فلج کرده و تلاشهای نجات را مختل میکند. بسیاری از بزرگراهها و پلهای مرتفع تهران مطابق با استانداردهای لرزهای مدرن مقاومسازی نشدهاند و احتمال فروپاشی آنها وجود دارد و شهر را به بخشهای جداگانه تقسیم میکنند.
از آنجا که رییسجمهور تاکید کرده که دانشگاهیان راهحل نیز بدهند، خدمتشان باید گفته شود که کاهش ریسک زلزله در تهران در یک برنامه درازمدت ممکن است که برآورد میشود در فاز اول در یک بازه 10 ساله باید روی مهمترین جنبههای کم کردن ریسکها و افزایش تاب آوری کار کرد. برنامه تفصیلی هم البته برای کاهش ریسک موجود است.